คิดถึงจัง >///<

posted on 08 May 2010 23:07 by sherlockholmes in DiaryMiu
ไดอารี่วันนี้เสนอ...

ประสบการณ์และเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมาของฉัน...ในรั่วมหาวิทยาลัยปีแรก...
เริ่มด้วยเรื่องของ...รับน้องแอดมิดชั่น
ดีใจมากที่มีเพื่อนที่เรารู้จักอยู่คณะเดวกัน แซนดี้ มีม อัง
เพื่อนใหม่คนแรกคือโอ ไม่แปลกๆ
โอมาโม้ ว่า"เฮลิคอปเตอร์ที่บ้านมาส่ง.. บร่าๆ" เฮ้ย! คนอะไรเนี่ย เราพึ่งรู้จักคุณนะ =[]=!
โอรหัสสัมภาษณ์รองสุดท้าย...มิ้ลรหัสสัมภาษณ์ คนสุดท้าย...
ในห้องสอบสัมภาษณ์ โอเข้าไปก่อนมิ้ล 5 นาที..แล้วมิ้ลตามเข้าไป
คำถามแรก อ.พูดเลยว่า "อยากซิ่วใหม่ ไม่เป็นไรบอกมาตรงๆ"... .... ..... "มีอะไรจะถามอีกมัย?"
- - เฮ่ย! แค่นี้นะ..แฟ้ม เอกสารต่างๆ ที่แบกมาไม่เป็นอันต้องยื่นให้เลยค่าา (ถือไว้เฉยๆ)
ด้วยคำถามสั้นๆ ทำให้การสัมภาษณ์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว..
ไอ้เราก็ไม่อยากออกห้องคนเดว ก็เลยชวนอ.คุยบ้าง
ต่างกันไปนิดตรงที มิ้ลชวน อ. คุย แต่โอ อ.ชวนคุย ค่า...ฮ่าๆ
ต่อมาก็รับน้องเมเจอร์ม๊ou ชุดดำ ที่..หน้าศาลาอ่างแก้วครั้งแรก...
ย้ำว่าไม่เคยมาก่อน...ตอนนั้น คนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็ แพรข้างซ้าย อิงข้างขวา จุ๊บแจงข้างหน้า
ตลกตรงที่พี่เคาถามชื่อ "เธอชื่ออะไร"..."จุ๊บแจงคะ"...พี่เคาก็ถามต่อว่า.."ตกลงจะชื่อจุ๊บ หรือ แจง"
เฮ้ย! มีแบบนี้ด้วย..แม่อดหัวเราะไม่ไหว...ข้างๆ ก็ร้องไห้ เราก็ร้องตาม เว่อร์ แล้วก็ปล่อยโฮก หน้าดำหน้าแดง ปวดคอปวดขาไปตามๆกัน
ต่อมาเป็นอะไรที่บังเอิญมากๆ เลย
รับน้องรวมทั้งมช...ฮ่าๆ ได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่ง...ยอมรับว่าสนใจอยู่บ้างเพราะชื่อคล้ายผู้หญิง
"ชื่ออะไรคะ" "ยุ้ย ครับ"...หลังจากนั้นพอเราเจอกัน เราก็ทักทายกันเสมอเลย
...ยอมรับว่าตอนนั้นมิ้ลยังไม่เปิดใจรับเพราะยังมีคนอื่นอยู่...
...แต่เราสองคนคลาดกันตลอดเลยน้อ...ตอนที่เธอไม่มีใครและกำลังเหงา...แต่ฉันยังไม่ว่าง...
แต่เมื่อฉันไม่มีใครและกำลังเหงา...อยากให้ใครสักคนช่วย..ดูเหมือนเธอจะมีใคร..รึเปล่า...
ด้วยความที่ไม่อยากเคาเป็นตัวแทน...ทำให้เราสองคนอยู่ใน ฐานะเพือน...ที่รู้จักกันจนถึงปัจจุบัน..
  
ปัญหาที่ว่ามิ้ลเลิกกับ M... ทำให้ไม่มีอารมณ์และจิตใจจะทำอะไร
มันบ้ามากแค่ไหน...ที่เคาเป็นคนบอกรักมิ้ลตลอด 1 ปีเต็มๆ
แต่มิ้ลกลับทำได้เพียง ขอบคุณและไม่เคยบอก มากเกินกว่าคำว่า "ชอบ"
เวลาคุยกันมิ้ลชอบนะ...มีความสุขที่สุดแล้ว...แต่ก็ยังไม่อยากจะบอก เพราะมันจะเร็วไปมัย?...
...เพราะM...คือคนที่รักษาแผลใจมิ้ลจากใครคนหนึ่งเช่นกัน...
...มิ้ลคิดว่า..M..จริงจังกลับมิ้ลซะอีก...บอกตามตรงมิ้ลไม่เคยพูด...
...แต่ก็เคยบอกนะ...(ด้วยปริศนาอักษร)...แต่ไม่รู้ว่ามันจะไปถึงมัย?...
...แต่สุดท้าย...มันก็สายเกินไปสำหรับมิ้ล...ที่จะบอก..
...มิ้ลยอมรับว่าแฟนM.. หึงและห่วงมาก...แต่ว่า..
...ขอเป็นแค่กิ๊กคนหนึ่งก็ยอม...ชีวิตฉันตกต่ำถึงเพียงนี้เลยเหลือ?
....ตอนนั้นต้องขอบคุณ ต้องแต้งและ เจ๊ยุ้ยๆ มากๆ เลย...ที่เป็นกำลังใจให้...รวมถึงยุ้ยด้วยนะ ^ ^
มิ้ลเข้าใจว่าสาเหตุอาจมาจากมิ้ล...
..หนึ่งคือพวกเราอยู่ไกลกัน...สองคืออาจเป็นเพราะคำพูดของเรา...
และ.สามคือ.เวลา ก็เป็นได้...ระหว่างที่เรา..สองคนห่างกันสักพักนั้นแหละ
..ก่อนจะเลิกกลับมิ้ล มิ้ลก็อกหักแต่มิ้ลแฟนแล้วไปถึง 2 ครั้งด้วยกัน..
จะบอกว่าเป็นผลจากการที่เราโลเลตั้งแต่แรกก็เป็นได้...
พอเข้ามหาวิทยาลัย...หัวใจมิ้ลก็ เฟรชชี่ตามไปด้วย... พอเห็นคนนั้นก็กริ๊ดคนนี้ก็ชอบ...
ฮ่าๆ ในที่นี้เพื่อนๆ หลายคนอาจจะรู้ไปแล้วว่ามิ้ลชอบใคร...
จะไม่ให้ชอบได้ไงละ..ก็เคาเป็นผู้ชายคนแรกที่เข้ามาถามชื่อ และจำชื่อได้เป็นคนแรกนี้น่า...(ทั้งชื่อจริงและชื่อเล่น)...
แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ เพราะเคาก็เริ่มคบกับใครคนหนึ่งแล้วเหมือนกัน...
รสนิยมกัยความชอบ มันก็เลยไปด้วยกันไม่ได้อีก ฮ่าๆ... ก็ถือว่าอกหักไป 1 ครั้ง
อกหักครั้งที่ 2 ..ยอมรับว่าดีกว่าสมหวังเป็นไหนๆ
..รู้จักกันได้เพราะค.บังเอิญ ชนิดว่านี้สเป็คชั้น...แต่ไม่น่าจะใช้คนจีนไปได้...
เฮ้ย ถึงแม้ฉันจะชอบขาวๆ ตี๋ๆ แต่ว่า...นี้คนจีนเฉยเลยค่า...เราก็ชอบเคาอยู่...ก็แอบๆหวัง
...ความบังเอิญเลยเกิดขึ้นบ่อยๆ เมื่อเราเจอกันบ่อยๆ...ทั้งที่สระว่ายน้ำและในมอ
...และ 2 สัปดาห์สุดท้ายก่อนที่เคาจะกลับประเทศ...
...พอเราทราบข่าว...เราก็รีบหาของขวัญ...และอยากไปส่งเคาที่สนามบิน...
...แต่ก็ไปส่งไม่ได้เพราะวันนั้นเป็นวันสำคัญที่ทุกคนในคณะต้องไป
...คืนก่อนที่เคาจะกลับ หนึ่งวัน...เคาโทรมาหาฉัน...
..เคาขอเบอร์จากเพื่อนที่รู้จักฉัน...แต่ฉันให้เมล์เคาไป..
...เราคุยกันด้วยภาษาไทย..เพราะมิ้ลพูดจีนไม่ได้เลย...
...เราสองคนคุยกัน..จนมิ้ลแทบจะเผลอเปิดใจ...
แต่...ก็เก็บไว้และให้มันเป็นมิตรภาพที่ดีระหว่างเราต่อไป...
เราคุยกันตั้งแต่ 4 ทุ่มถึงเที่ยงคืนวันนั้น...และอีกครั้งคือ ตี 4 จนใกล้ถึงเวลาขึ้นเครื่อง...
เรากลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน...และมิ้ลก็รอให้ถึงเวลาที่เคากลับมาอีกครั้ง
...เรารอสองคนรอเวลาที่จะกลับมาพบกันอีกครั้ง...
ไม่นานเกินไปหรอก 2 ปีสำหรับมิตรภาพ..เมื่อเธอกลับมาอีกครั้ง...
ฉันหรือเธอกันนะที่จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่...ได้มากกว่ากัน...
...(เบอร์ของเธอนั้น มันยังอยู่ในเครื่องฉัน..แต่ก็คงโทรหาไม่ได้จริงมัย?..
...แต่ข้อความแรกนั้น..ฉันจะเก็บมันไว้เพื่อนเป็นหลักฐานของคำสัญญาที่ว่า...
เธอและฉัน...จะเป็นเพื่อนกันตลอดไป...
ข้อความนั้น..มันซึ้งกินใจจนน้ำตาไหลเลยละ...)


เมื่อหัวใจว่าง....ปัญหาความรักก็เลยหมดไป...
...ทำให้คิดได้ว่า..เอ๋ ...ไม่มีใครเราก็อยู่ได้นะ...
...ทั้งๆ ที่ใหม่ๆ เราแทบร้องไห้ทุกครั้งที่ริงโทนบ้าบ่อนั้นดังเข้ามา...
เทอม 2 ก็ได้เริ่มใช้ชีวิตแบบสร้างมิตรภาพที่ดีกับเพื่อน...
..และ...ทำตามความปราถนาของตัวเอง...
...วันๆ ก็มองหาหนุ่มๆ เฮ้ย...มองหาสิ่งใหม่ๆ และเรื่องสนุกๆ ทำ...
...ไปเที่ยวบ้าง ช๊อปปิ้งบ้างตามประสาผู้หญิงโสด...สนุกสุดๆไปเลย...
...ไปเที่ยวกลับดึกบ้างละ ดูหนังถึงเที่ยงคืนบ้างละ...ฮ่าๆ คิดแล้วก็ขำ คืนคริสมาสเคาไม่ได้ไปเดทกะใคหรอกนะ...
แต่ไปดูหนังกะพี่ภีชต่างหาก ...ฮ่าๆ..เราสองพี่น้อง ก็กิน KFC  และก็ดู Sherlockholmes ต่อเลย
ช่วงท้ายปีนั้น ไอ้ต้องแต้งก็เริ่มเปลวใจ... - - แต่ชีก็เปลวใจได้ไม่นานเท่ากับเรา..
นานไปมัยเนี่ย หลาย เดือนแล้วนะยะ...

ชีวิตวุ่นๆ และป่วนๆ ในรั่วมหาลัยของปี 1 ใกล้จะถึงจุดจบแล้ว..
ซัมเมอร์นี้เธอหวังอะไรเหรอ?..ไม่คิดเลยนะว่าจะอังเอิญมีคนมาชอบเรา...
ช๊อตเจ้าคะ...แต่สเป็กไม่ใช่ บวกกับ...ใครคนหนึ่ง...โทรหา...เท่านั้นแหละ
ฉันก็ยอมยกโทษทุกสิ่งทุกอย่างให้เคาหมดเลย...
...สงกรานเคาโทรมาหาฉัน...เคาบอกว่าเคาอาการไม่ดีและต้องพักผ่อนมากๆ...
...แฟนใหม่เคาละ(เพราะฉันคือแฟนเก่า)...ทำไมเคาถึงกลับมาหาฉัน...
คำถามนี้วนเวียนอยู่ในหัวจนถึงปัจจุบัน...แต่ก็ยังไม่กล้าที่จะถาม...
..เคาอยากเจอฉันมาก...และฉันก็อยากเจอเคามากเหมือนกัน...
...เราสองคนมีอะไรที่คล้ายกัน..และชอบอะไรแทบจะเหมือนกัน...
..มันเลยทำให้เราเข้ากันได้ดี...แม้เมื่อก่อนเคาจะทำให้ฉันเจ็บปวด...
(ขอเปลี่ยนสรรพนามจากเคาเป็นเธอ..ขัดส้นteenอ่า)
...แต่ฉันก็รู้สึกดึที่ได้คุยกับเธออีกครั้ง..ดีใจที่เราดีกันอีกครั้ง...
...มิ้ลยังไม่พร้อมที่จะกลับมาคบกับเธออีกครั้ง...แต่จะเป็นกำลังใจให้เธอสู้ต่อไป...
...อย่าพูดเลยว่า.."ถ้าฉันเรียนจบแล้วมารักษาเคาด้วยนะ"...ใช้! เธอต้องหายดี..
..เธอต้องไปต่อ...เธอมีความฝัน...ฉันมีความฝัน..
คำพูดที่ว่า.."ทำให้มิ้ลลำบากใจ M..ขอโทด"คำขอโทดต่างๆ...ฉันขอรับไว้ด้วยใจ....
อาการป่วยของ M..เพราะเป็นระยะแรก...แต่ก็เป็นระยะที่สำคัญใช่มัย?
...ช่วงเวลาอย่างงี้ มิ้ลไม่อยากปล่อยให้M..ต่อสู้อยู่คนเดียวเลย...
...มันไม่ใช่ความรู้สึกดีๆ เหมือนครั้งก่อน...แต่มันก็ดีที่สุดแล้วในตอนนี้...



...ระหว่างนั้นพี่ชายที่แสนดีที่เคยสร้างปัญหาให้ในอดีต..
เราสองคนก็กลับมาคุยกันได้ดีปรีดาเหมือนเดิม...
...ใช่มัยพี่วัชร...ดีแล้วที่เรากลับมาคุยกันได้เหมือนเดิม..
...เหมือนปัญหาทุกอย่างจะผ่านพ้นไปด้วยดี...
..ความรักที่แสนเจ็บปวด..ถูกแทนที่ด้วยมิตรภาพที่แสนดี...
ประสบการณ์ชีวิตที่..แย่ๆ...จะเป็นบทเรียนให้กับชีวิตต่อไป


ขอบคุณทุกคนที่ไม่ลืมกัน
ขอบคุณพ่อแม่...ที่ทำให้หนูมีวันนี้...
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่แสนดีที่ยังรักและคิดถึงเสมอ
ของคุณพี่.ๆ...ที่ให้คำปรึกษา...และสั่งสอนต่างๆ
ของคุณน้องๆ ที่ให้กำลังใจเรื่อยมา...
ขอบคุณที่เรายังมีกันและกัน ขอบคุณ...



 

Comment

Comment:

Tweet

KqdBd0 Great article post. Much obliged.

#112 By OZFJQsRsojHbXab (46.161.41.184) on 2013-10-27 03:55

tsc3sL I really liked your article post.Really looking forward to read more. Want more.

#111 By IHXuFJiZaTNYtTc (46.161.41.184) on 2013-10-25 23:47

aKTYv6 Thanks for the blog article.Thanks Again. Really Great.

#110 By REAKmnDkspNnMPSLAr (192.162.19.11) on 2013-09-06 17:43

These aren't the subs-attached-to-your-head that some might expect before having listened to them. Treble sounds above average, but slightly underrepresented.

#109 By cheap beats by dre (198.50.157.145) on 2013-08-27 10:43

Overall Sound(6.8/10) - the bass from these cans is overall clean and pleasant. Somewhat exaggerated, but not greatly so. Distortion, while present at times, is also in small amounts.

#108 By cheap beats by dre (198.50.157.145) on 2013-08-22 08:50