SST-Episode 1 - โชคชะตา

posted on 13 Aug 2009 01:28 by sherlockholmes in Novel

อันตัวข้านั้นชอบอ่านหนังสือ

แต่ก็เบื่อสุดจะทนกับการอ่าน

ลองมาเปลี่ยนรูปลักษณ์กันดูบ้าง

ว่าตัวข้านั้นแต่งมั่วหรือแต่งจริง^^”

วะฮะๆๆ !!OoO!!!หวังว่าคุณคงไม่หมดอารมณ์ก่อนที่จะอ่านนะขอรับ TT^TTซิกๆ

(เสียงน้ำตาหล่น ถ้าคุณทิ้งผม)

.........................................................................................................................

ตอนที่ 1 ข่าวร้าย บทที่ 1 โชคชะตา

ในวันเกิดอายุสิบเจ็ดของฉัน

คุณหนูอยู่ที่ไหน= =

อยู่ในห้องครัวคะ ลุงประดิณ^O^”

ชายแก่เดินตรงไปยังห้องครัวของบ้านในทันที และทันได้เห็นหญิงสาวที่ตามหากำลังนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่^^กับการช่วยแม่ครัวทำเค้กวันเกิด

คุณหนูครับ= = ได้เวลาที่แขกจะมากันแล้ว คุณหนูก็ไปเตรียมตัวเถอะครับ ที่เหลือแม่ครัวของเราทำเองได้=_=” หน้าตาเรียบเฉยปราศจากความรู้สึกประมาณนั้นนะ

แต่...ลุงประดิณ ก็อยากทำเองบ้างอะ แค่ช่วยก็ยังดีนะ

ไม่มีโต่งไม่มีแต่ทั้งนั้นครับ อายุสิบเจ็ดแล้วนะครับ

คะๆ คุณประดิณ

หืม เข้าใจหรือยังครับ

“(- -)(_ _)(- -)”

ฉันออกมาต้อนรับแขกที่มาร่วมงานหน้าประตูบ้าน ฉันว่ามันเป็นเรื่องแปลกที่ตระกูลวงศ์ธาตุวิสิทธิ์มาเกือบพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้...(แสดงว่ามาไม่ครบตระกูล)

สุขสันต์วันเกิดหลานรัก^-^” เสียงจากคุณปู่ของฉันเอง ผมสีเทาใส่แว่นตากรอบทอง ท่านเป็นคนที่ใจดีมากคนหนึ่ง ตั้งแต่เด็กฉันก็เป็นเด็กติดคนแก่ เฮ้ย! ติดผู้ใหญ่ -- -- ++ แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้พบท่านมาตั้งสิบปีตั้งแต่อายุเจ็ดขวบแล้วหละ

ไม่ได้เจอกันนาน สุขภาพยังดีอยู่หรือเปล่าคะ ^o^’??..”

คนแก่ก็ป่วยออดๆแอดๆ อย่างนี้แหละ ปู่ปลงสะแล้วสิ^^” ปู่พูดพลางก็เข้ามาจับนู้นจับนี้ตามตัวฉัน ถ้านี้ไม่รู้จักปู่มาก่อนฉันขอคิดได้มัยว่าปู่โรคจิตอ่ะ -- -- ++ แค่คิดจริงๆนะ ปู่ว่าหลานต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยแห่งปีแน่ๆ เจ้าสาว เอิ้กๆ มายยยยนะ ฉันกลัว TOT

งั้นปู่เชิญเข้าด้านในเลยคะ^O^ ++” ฉันส่ง (ไล่) ปู่เข้างาน แล้วออกมาสูดอากาศข้างนอก เข้าเต็มปอด รับเอาคาร์บอนไดออกไซด์แกล้งเม็ดเลือดแดง(อะฮะ คิดได้ไง)

หน้าดูไม่ดีเลยนะครับคุณหนู อ้าว แล้วนั้นก็ใครอีกหละ อ้อ! คุณลุงประดิณพ่อบ้าน ถือถาดเครื่องดื่มเข้ามา รับน้ำมัยครับคุณหนู

สักแก้วก็ดีคะ^O^” ฉันพูดจบก็ถือแก้วน้ำส้มขึ้นมาดื่ม

ปัง!!

อ้าย!! >_<++ ยัยซีนอนแกใช้คนขับรถหน้าโหดมารับฉันอีกแล้วนะ

พวดดดดดดด~

แค่กๆๆๆๆๆ อะไรของแกยัยชู O_o นี้กะจะมาถล่มงานวันเกิดฉันเลยใช่ไหม=_=++” ฉันหันไปต่อว่าเพื่อนสนิทคนเดียวของฉัน ถ้าให้คิดนะยัยนี่ก็เพอเฟ็คไปหมดทุกอย่างทั้งฐานะการศึกษาและหน้าตา เสียอย่างเดียววิ๊ดว๊ายเก่งเป็นบ้า o(- - '')

เออดิ!! =O= ;;; แกใช้คนหน้าตาหน้ากลัวมารับคุณหนูสุดสวยอย่างฉันได้ไงกันยะ ใครเห็นก็หาว่าฉันเป็นเจ้าแม่มาเฟียสิยะ แล้วจริงๆ แกไม่ใช่หรือไงยะ ลูกสาวเจ้าของโรงฝึกศิลปะป้องกันตัวทุกแขนงกับห้างสรรพสินค้าโกเด้นจากทั่วเอเชียนะ

จริงสิ พี่อาร์กอนมามัย? แล้วทำมัยวันนี้คนเยอะจังยัยนี้ทำหน้าหรอหรา หันซ้ายหันขวาเหมือนคนเอ๋อจะเดินข้ามถนนอะ

นี่มาวันเกิดเพื่อน เพื่อมาจีบพี่ชายฉันนี้นะ งั้นแกกลับไปเลย= =

จ้าๆ ทำเป็นงอน เอ้า!! นี้ของขวัญวันเกิด^O^ ฉันอายุสิบเจ็ดเมื่อไรแกก็ห้ามลืมให้ฉันนะ ยัยชูยัดกล่องของขวัญสีชมพูอันเล็กให้ฉัน ขอเดาได้มัยว่ามันเป็นจี้ห้อยคอ ว่าแล้วฉันก็ลงมือแกะมัน เกรกๆ พืดๆ แล้วสิ่งที่ปรากฏออกมาก็คือ จี้ห้อยคอรูปผู้หญิงประสานมือไว้บนอก ตรงกลางมือที่ประสานกันมีเลขสิบเจ็ดสลักติดอยู่ อีกแล้วอะ (=[]='')/

ยัยบ้าแกขึ้นไปดูบนห้องฉันดีมัยว่ามันมีกี่อันนะ วันเกิด ฉลองความสำเร็จ ของขวัญจบการศึกษาทุกอย่างที่แกให้ฉันก็คือจี้ห้อยคอ นี่ถ้าฉันตายเธอจะให้จี้ตามไปหาฉันถึงสวรรค์เลยมัย-- * -- ++(คิดว่าตัวเองได้ขึ้นสวรรค์มากกว่านรก)

ยัยซีนอนนี้วันเกิดนะ-- -- ++ ห้ามพูดไม่ดีสิเดี๋ยวปีนี้เธอก็ซวยตลอดปีหรอก ยัยชูตอบกลับ ฉันชักเริ่มกลัวแล้วสิ

อ๊ะ O_O พูดไปแล้วอะทำไงดีชู เคากลัวอะ

ไม่รู้ยะ

“TT^TT”

ได้เวลาแล้วครับ คุณหนู คุณชู เชิญที่ห้องโถงเลยครับลุงประดิณเดินเข้ามา สงสัยคงถึงเวลารับของขวัญกับพรจากตระกูลวงศ์ธาตุวิสิทธิ์แล้วสิ ^O^

ฉันกับชูเดินตามลุงประดิณเข้าไปในห้องโถง ถึงงานวันเกิดของฉันจะจัดแบบเรียบง่ายเฉพาะเครือญาติก็ตามแต่ดูยังไงคนก็เยอะอยู่ดีนะ อย่างนี้จะขอพรให้โชคดีทั้งปีเลย^--^

ฉันเดินตรงเข้าไปหาคุณพ่อของฉัน คุณเดชา วงศ์ธาตุวิสิทธิ์ (เดช)คุณพ่อสุดหล่อที่แสนใจดีของฉัน^^ ที่ถูกรายล้อมด้วยคุณป้าและคุณยาย(เนื้อหอมแม้เวลาอยู่กับตระกูลวงศ์ธาตุวิสิทธิ์ ญาติด้วยกัน=_=)

คุณพ่อ คุณแม่ละคะ^^”

อ้าวซีนอน คุณสาติดธุระ คงมาช้าหน่อยคุณสาที่คุณพ่อพูดถึงก็คือคุณมิสา วงศ์ธาตุวิสิทธิ์ คุณพ่อมักจะเรียกคุณแม่ว่าคุณสาบ้างละ คุณบ้างละถึงจะเป็นคำเรียกที่ให้เกียรติและสุภาพแต่ก็ยังดูห่างเหินแม้ท่านทั้งสองจะรักกันมากก็ตามเถอะ

สวัสดีครับคุณลุง (^/\^) ไงคุณหนูซีนอน อายุสิบเจ็ดแล้วสิ แก่จังน้อ^^” เสียงทะแม่งๆ อย่างนี้ ลูกพี่ลูกน้องสุดก๊วนบาทาของฉันเองคะ ชาญชาย วงค์ธาตวิสิทธิ์ (ชาญ) นับว่ามันโชคดีที่เกิดมาในตระกูลวงศ์ธาตุวิสิทธิ์ ทั้งหน้าตาความฉลาดได้มาเพราะตระกูลทั้งนั้นแต่ยังไง นายนี้ก็เป็นน้องฉัน มันเด็กกว่าฉันหนึ่งปีอะ ฮ่ะ ฉันชนะยะ ถึงมันจะหน้าตาดีแต่ก็สู้พี่ชายฉันไม่ได้หรอกนะคะ ไอ้นิสัยชอบกวนเท้าหาเสี้ยนกับไอ้ผมไม่เป็นทรงชี้โด่เด่แต่ก็ดูดีเพราะมันหล่อเนี่ย ไม่สมกับชื่อมันเลยน้อ ว่ามัย

ฮะ!! อีกสามวันนายก็จะสิบเจ็ด อย่ามาเรียกฉันว่าแก่ เข้าใจ ไอ้น้อง-- -- ++

คุณลุงครับ คุณพี่ซีนอนเคยอบรมมารยาทมาหรือยังครับ ไอ้บ้า สู้ฉันไม่ได้ไปหาคุณพ่อฉันทำไม ทำไมไม่ไปหาพ่อ แกห่ะ

พ่อว่าพวกเธอสองคนหยุดทะเลาะกันด้วยเรื่องแค่นี้ดีกว่านะ เอาเป็นว่า อายุเท่ากันก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เพื่อนที่ดีต่อกันคุณพ่อพูดคำนี้มาตลอด ตั้งแต่ฉันอายุห้าขวบ แต่นายนี้ไม่รับฉันเป็นเพื่อน ฉันก็ว่าดี แต่มันรับฉันเป็นพี่ทั้งที่ห่างกันไม่ถึงเดือน กะอีแค่ห่างกันสามวันอะไรมันยุ่งยากนักหนา

จริงสินะครับคุณลุง สุขสันติ์วันเกิดยัยซีนอน^^” วันนี้มันมาแปลก ทุกทีมันเรียกฉันคุณพี่ แต่ทำไมมันมาแปลก

ไหนๆ ฉันก็ไม่ได้เล่นกับเธอแล้วนี่ เอ้า!! ของขวัญ นายนี่ส่งกล่องของขวัญขนาดกลางให้ฉัน นับว่ามันกล่องเล็กกว่าทุกที ทุกทีมันต้องใหญ่จนฉันยกไม่ไหวอะนะ และทุกทีก็จะเป็นแบบเดิมๆ ของขวัญวันเกิดฉัน ใครให้ซ้ำๆ กันหมด ฉันส่งมันให้ยัยชูรับ

ฝากหน่อยนะ

ทำไมฉันต้องถือให้หละ(=[]='')/ ไม่ใช่ของฉันสักหน่อย